چگونه آرامتر زندگی کنیم؟
چند راه ساده برای کاهش استرس و بازگشت به آرامش در جهان پرشتاب امروز
زندگی امروز، بیش از هر زمان دیگری با سرعت، خبر، نگرانی و تغییر همراه شده است. کافی است تلفن همراه را برداریم تا در چند دقیقه با انبوهی از خبرهای تلخ، فشارهای اقتصادی، نگرانیهای اجتماعی، مشکلات کاری و دغدغههای شخصی روبهرو شویم. گاهی حتی پیش از آنکه روزمان آغاز شود، ذهنمان درگیر مسائلی است که هنوز اتفاق نیفتادهاند.
استرس و اضطراب البته بخشی طبیعی از زندگی انسان هستند. مقدار مشخصی از نگرانی میتواند ما را برای مواجهه با مشکلات آماده کند، اما زمانی که اضطراب به بخشی دائمی از زندگی تبدیل شود، آرامش، تمرکز، خواب و حتی کیفیت روابط ما را تحت تأثیر قرار میدهد. در چنین شرایطی شاید نتوانیم همه اتفاقات بیرونی را تغییر دهیم، اما میتوانیم شیوه مواجهه خود با آنها را تغییر دهیم.
از اخبار فاصله بگیریم
یکی از مهمترین منابع اضطراب در زندگی امروز، دریافت بیوقفه اطلاعات است. تلفن همراه و شبکههای اجتماعی باعث شدهاند اخبار هیچگاه تمام نشوند. ذهن انسان اما برای زندگی در شرایطی طراحی نشده است که هر لحظه با صدها خبر و پیام مواجه شود.
قرار نیست از جهان بیخبر باشیم؛ کافی است برای دریافت اخبار زمان مشخصی تعیین کنیم و از دنبال کردن مداوم اخبار، بهخصوص اخبار منفی، فاصله بگیریم. گاهی خاموش کردن اعلانهای تلفن همراه، اقدامی ساده اما مؤثر برای بازگرداندن آرامش ذهن است.
زندگی را به «امروز» برگردانیم
بخش زیادی از اضطراب ما نه از اتفاقات امروز، بلکه از نگرانی درباره آینده میآید. اینکه فردا چه خواهد شد، اگر فلان اتفاق بیفتد چه میشود، اگر نتوانم از عهده این کار برآیم چه؟
نگرانی درباره آینده تا جایی طبیعی است، اما اگر دائماً در ذهنمان سناریوهای منفی بسازیم، انرژی روانی زیادی از دست میدهیم. بهتر است از خود بپرسیم: «امروز چه کاری از دست من برمیآید؟»
تمرکز بر قدم بعدی، به جای تلاش برای حل تمام آینده، میتواند ذهن را از چرخه نگرانی بیرون بیاورد.
خواب را جدی بگیریم
خواب کافی یکی از پایههای مهم سلامت جسم و روان است. کمخوابی میتواند تحمل ما در برابر فشارهای روزمره را کاهش دهد و باعث شود مسائل کوچک، بزرگتر و دشوارتر به نظر برسند.
داشتن ساعت خواب منظم، کاهش استفاده از تلفن همراه پیش از خواب و ایجاد محیطی آرام برای استراحت، از تغییرات سادهای هستند که میتوانند به آرامتر شدن ذهن کمک کنند.
حرکت کنیم؛ حتی کمی
برای کاهش استرس همیشه لازم نیست به سراغ برنامههای پیچیده ورزشی برویم. پیادهروی روزانه، حرکات کششی یا هر فعالیت بدنی متناسب با شرایط فردی میتواند فرصتی برای فاصله گرفتن از افکار آزاردهنده ایجاد کند.
گاهی یک پیادهروی کوتاه بدون تلفن همراه، فرصتی است برای اینکه ذهن از فشار اطلاعات و نگرانیهای روزانه فاصله بگیرد.
با آدمها حرف بزنیم
اضطراب وقتی در ذهن ما محبوس میشود، گاهی بزرگتر از اندازه واقعی خود به نظر میرسد. صحبت کردن با یک دوست، عضو خانواده یا فردی قابل اعتماد میتواند به ما کمک کند احساساتمان را بهتر بشناسیم و از زاویهای تازه به مشکلات نگاه کنیم.
لازم نیست همیشه برای هر مسئلهای راهحل داشته باشیم. گاهی فقط شنیده شدن، بخشی از مسیر آرام شدن است.
از خودمان انتظار بینقص بودن نداشته باشیم
یکی از منابع پنهان استرس، تلاش دائمی برای کامل بودن است. انسان امروز گاهی تصور میکند باید همیشه موفق، پرانرژی، منظم و آماده باشد؛ اما واقعیت این است که خستگی، اشتباه و حتی روزهای کمانرژی نیز بخشی از زندگی هستند.
پذیرفتن اینکه نمیتوانیم همه چیز را کنترل کنیم، به معنای تسلیم شدن نیست؛ بلکه به معنای شناختن مرز تواناییهای خود است.
چند دقیقه سکوت
در میان صدای پیامها، تماسها، اخبار و شبکههای اجتماعی، سکوت به یک نیاز جدی تبدیل شده است. روزانه چند دقیقه نشستن در سکوت، نفس کشیدن آرام، توجه به محیط اطراف یا انجام تمرینهای ساده آرامسازی میتواند فرصتی برای فاصله گرفتن از هیاهوی ذهن ایجاد کند.
آرامش همیشه در یک اتفاق بزرگ به دست نمیآید؛ گاهی در چند دقیقه سکوت، یک فنجان چای، قدم زدن در هوای آزاد یا گفتوگویی صمیمانه پیدا میشود.
همه چیز را نمیتوانیم کنترل کنیم
شاید مهمترین درس برای زندگی در دنیای پراضطراب امروز همین باشد: همه چیز در اختیار ما نیست.
ما نمیتوانیم رفتار دیگران، اتفاقات آینده، شرایط اقتصادی یا بسیاری از رویدادهای اجتماعی را کنترل کنیم. اما میتوانیم میزان زمانی را که صرف دنبال کردن آنها میکنیم، واکنش خود به آنها و شیوه مراقبت از خودمان را تا حد زیادی مدیریت کنیم.
گاهی آرامش از جایی آغاز میشود که دست از جنگیدن با چیزهایی که در اختیار ما نیستند، برمیداریم و انرژی خود را صرف چیزهایی میکنیم که میتوانیم تغییر دهیم.
کمک خواستن نشانه ضعف نیست
اگر اضطراب و استرس برای مدت طولانی ادامه داشته باشد، زندگی روزمره، خواب، کار یا روابط فرد را مختل کند، بهتر است موضوع جدی گرفته شود. در چنین شرایطی صحبت با روانشناس یا روانپزشک میتواند کمککننده باشد. کمک گرفتن از متخصص، نشانه ضعف نیست؛ همانطور که برای مشکلات جسمی به پزشک مراجعه میکنیم، برای سلامت روان نیز میتوانیم از متخصصان کمک بگیریم.
آرامش؛ یک انتخاب روزانه
دنیای امروز احتمالاً فردا هم پر از خبر، تغییر، نگرانی و اتفاقهای پیشبینینشده خواهد بود. نمیتوانیم تمام عوامل استرسزا را از زندگی حذف کنیم، اما میتوانیم یاد بگیریم چگونه کمتر تحت تأثیر آنها قرار بگیریم.
آرامش یک مقصد دور نیست؛ مجموعهای از انتخابهای کوچک و روزانه است: کمی کمتر خبر، کمی بیشتر خواب، اندکی حرکت، چند دقیقه سکوت، گفتوگو با آدمهای امن و پذیرفتن اینکه قرار نیست همه چیز همیشه مطابق خواسته ما پیش برود.
شاید در دنیایی که دائماً ما را به عجله کردن دعوت میکند، آرامتر زندگی کردن خودش نوعی شجاعت باشد؛ شجاعتی برای اینکه گاهی بایستیم، نفس بکشیم و به خودمان یادآوری کنیم که زندگی فقط آن چیزی نیست که باید حل شود؛ بخشی از آن نیز باید زندگی شود.