مجله

روز جهانی سوادآموزی

وقتی خواندن و نوشتن آغاز یک زندگی تازه است

سپتامبر، روز جهانی سوادآموزی، فرصتی است برای یادآوری یک حقیقت ساده اما بنیادین؛ خواندن و نوشتن تنها آموختن چند حرف و کلمه نیست، بلکه نخستین گام برای شناخت جهان، دستیابی به فرصت‌های برابر و ساختن آینده‌ای بهتر است.

گاهی یک کتاب، یک جمله یا حتی توانایی خواندن نام خود می‌تواند مسیر زندگی یک انسان را تغییر دهد. برای بسیاری از ما که از کودکی با مدرسه، کتاب و نوشتن آشنا شده‌ایم، سوادآموزی شاید امری بدیهی به نظر برسد؛ اما در گوشه‌هایی از جهان، هنوز میلیون‌ها انسان از این امکان ابتدایی محروم‌اند.

به همین دلیل، هشتم سپتامبر هر سال به عنوان روز جهانی سوادآموزی گرامی داشته می‌شود؛ روزی که یونسکو از سال ۱۹۶۷ آن را برای جلب توجه جامعه جهانی به اهمیت سواد و نقش آن در ساختن جوامعی عادلانه، صلح‌آمیز و پایدار برگزار می‌کند.

سواد؛ فراتر از خواندن و نوشتن

تصور سنتی از سواد، توانایی خواندن، نوشتن و انجام محاسبات ساده بود؛ اما جهان امروز تعریف گسترده‌تری از سواد پیش روی ما گذاشته است.

یونسکو سواد را فرایندی پیوسته می‌داند که به انسان امکان می‌دهد اطلاعات را شناسایی، درک، تفسیر، تولید و منتقل کند و از آن برای دستیابی به اهداف، افزایش دانش و مشارکت کامل‌تر در جامعه بهره ببرد. در این نگاه، سواد دیگر تنها مهارتی برای مدرسه نیست، بلکه مهارتی برای تمام طول زندگی است.

در عصر اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، مفهوم سواد حتی گسترده‌تر شده است. امروز فرد باسواد علاوه بر خواندن و نوشتن، باید بتواند اطلاعات را ارزیابی کند، اخبار نادرست را از واقعیت تشخیص دهد، از فناوری‌های دیجیتال استفاده کند و در برابر حجم عظیم اطلاعاتی که هر روز با آن مواجه می‌شود، انتخابی آگاهانه داشته باشد.

به همین دلیل، سواد دیجیتال، سواد رسانه‌ای و سواد اطلاعاتی به بخش مهمی از مفهوم سواد در دنیای معاصر تبدیل شده‌اند.

هنوز میلیون‌ها نفر از سواد محروم‌اند

با وجود پیشرفت‌های چشمگیر دهه‌های گذشته، مسئله بی‌سوادی همچنان یکی از چالش‌های جدی جهان است.

بر اساس تازه‌ترین اطلاعات منتشرشده از سوی یونسکو، دست‌کم ۷۳۹ میلیون جوان و بزرگسال در جهان در سال ۲۰۲۴ فاقد مهارت‌های پایه سواد بوده‌اند. همچنین حدود چهار نفر از هر ۱۰ کودک به حداقل سطح مهارت مورد انتظار در خواندن نمی‌رسند و در سال ۲۰۲۳، حدود ۲۷۲ میلیون کودک و نوجوان خارج از مدرسه بوده‌اند.

این ارقام فقط آمار نیستند؛ پشت هر عدد، انسانی قرار دارد که ممکن است در خواندن یک نامه، پر کردن یک فرم، استفاده از خدمات عمومی، پیدا کردن شغل یا حتی خواندن داستانی برای فرزند خود با مشکل مواجه باشد.

بی‌سوادی می‌تواند فرصت‌های اقتصادی و اجتماعی افراد را محدود کند و چرخه فقر و محرومیت را تداوم بخشد. در مقابل، دسترسی به آموزش و کسب مهارت‌های سواد، ظرفیت افراد را برای حضور در بازار کار، مشارکت اجتماعی و تصمیم‌گیری آگاهانه افزایش می‌دهد. یونسکو همچنین سواد را با کاهش فقر، بهبود وضعیت سلامت و تغذیه خانواده و افزایش فرصت‌های زندگی مرتبط می‌داند.

آموزش؛ حقی برای همه، در هر سن

یکی از مهم‌ترین پیام‌های روز جهانی سوادآموزی این است که آموزش نباید محدود به دوران کودکی و نوجوانی باشد.

انسان ممکن است در کودکی فرصت رفتن به مدرسه را نداشته باشد، اما این به معنای پایان فرصت یادگیری نیست. برنامه‌های سوادآموزی بزرگسالان می‌توانند امکان بازگشت به مسیر آموزش را برای کسانی فراهم کنند که به دلایل اقتصادی، اجتماعی، خانوادگی یا جغرافیایی از تحصیل بازمانده‌اند.

سوادآموزی در بزرگسالی تنها آموزش چند کلمه و جمله نیست؛ گاهی فرصتی برای بازیابی اعتمادبه‌نفس و استقلال فردی است. فردی که می‌تواند نامه‌ای را بخواند، حساب و کتاب روزانه‌اش را انجام دهد، اطلاعات مورد نیاز خود را جست‌وجو کند یا برای آینده فرزندش تصمیم آگاهانه‌تری بگیرد، در واقع بخش مهمی از قدرت انتخاب خود را به دست آورده است.

از این منظر، سواد را باید بخشی از کرامت انسانی و حق آموزش دانست، نه امتیازی که تنها در اختیار گروهی خاص قرار داشته باشد. یونسکو نیز سواد را یکی از حقوق بنیادین انسان و پایه‌ای برای دسترسی به دیگر حقوق و آزادی‌ها می‌داند.

زنان و دختران؛ اولویت مهم در مبارزه با بی‌سوادی

یکی از ابعاد مهم مسئله سوادآموزی، نابرابری آموزشی میان زنان و مردان در بخش‌هایی از جهان است.

طبق اطلاعات یونسکو، از میان حدود ۷۳۹ میلیون بزرگسال فاقد توانایی خواندن و نوشتن، حدود دو سوم را زنان تشکیل می‌دهند.

سرمایه‌گذاری بر آموزش زنان و دختران تنها به معنای کمک به یک فرد نیست؛ آثار آن می‌تواند به خانواده و نسل‌های بعد نیز منتقل شود. مادری که باسواد است، امکان بیشتری برای کمک به تحصیل فرزندان، دسترسی به اطلاعات سلامت و مشارکت در تصمیم‌های خانوادگی و اجتماعی دارد.

از این رو، مبارزه با بی‌سوادی زنان را باید یکی از مسیرهای مهم برای کاهش نابرابری و تقویت توسعه پایدار دانست.

سواد در عصر هوش مصنوعی

روز جهانی سوادآموزی در سال ۲۰۲۶ با یک نقطه عطف مهم همراه است؛ شصتمین سال برگزاری این مناسبت. یونسکو در سال ۲۰۲۶ این روز را با شعار «سواد برای مردم، سیاره و شکوفایی» گرامی می‌دارد و بر نقش سواد در گسترش مشارکت اجتماعی، ساختن آینده‌ای پایدار و افزایش فرصت‌های معیشتی و اقتصادی تأکید دارد.

این موضوع در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که فناوری با سرعت زیادی در حال تغییر شیوه زندگی و یادگیری انسان‌هاست.

در دنیایی که هوش مصنوعی، شبکه‌های اجتماعی و ابزارهای دیجیتال بخش جدایی‌ناپذیر زندگی شده‌اند، دیگر صرفاً دانستن اینکه «چگونه بخوانیم» کافی نیست؛ باید بدانیم چه چیزی را بخوانیم، چگونه درباره آن قضاوت کنیم و چگونه از اطلاعات استفاده کنیم.

بنابراین، آینده سوادآموزی تنها به کلاس‌های درس و کتاب‌های چاپی محدود نخواهد بود. آموزش مهارت‌های دیجیتال، توانایی تشخیص اطلاعات جعلی، امنیت در فضای مجازی و استفاده مسئولانه از فناوری نیز باید بخشی از آموزش انسان معاصر باشد.

از یک کلاس کوچک تا ساختن آینده

روز جهانی سوادآموزی بیش از آنکه یک مناسبت تقویمی باشد، یادآوری مسئولیتی مشترک است.

مسئولیت دولت‌ها برای فراهم کردن آموزش باکیفیت و عادلانه، مسئولیت نهادهای آموزشی برای یافتن روش‌های تازه و مؤثر، مسئولیت خانواده‌ها برای تشویق کودکان به یادگیری و مسئولیت جامعه برای آنکه هیچ انسانی به دلیل فقر، جنسیت، محل زندگی یا شرایط اجتماعی از آموزش محروم نماند.

سواد می‌تواند از یک کلاس کوچک آغاز شود؛ جایی که یک بزرگسال برای نخستین بار نام خود را می‌نویسد، کودکی اولین کتابش را می‌خواند یا نوجوانی یاد می‌گیرد اطلاعات درست را از میان انبوه اخبار و پیام‌های فضای مجازی تشخیص دهد.

شاید به همین دلیل است که سوادآموزی را نمی‌توان صرفاً آموزش خواندن و نوشتن دانست. سواد، توانایی دیدن جهان با چشم بازتر است.

هر کلمه‌ای که خوانده می‌شود، دریچه‌ای به سوی دانستن است؛ هر جمله‌ای که نوشته می‌شود، فرصتی برای بیان خواسته‌ها و اندیشه‌هاست و هر انسانی که به آموزش دسترسی پیدا می‌کند، یک قدم به سوی استقلال، مشارکت و زندگی شایسته‌تر برمی‌دارد.

هشتم سپتامبر به ما یادآوری می‌کند که هنوز راه زیادی تا جهانی که در آن همه انسان‌ها از حق یادگیری برخوردار باشند باقی مانده است. اما همین راه می‌تواند با یک کتاب، یک معلم، یک کلاس و حتی یک کلمه آغاز شود.

روز جهانی سوادآموزی، جشن قدرت کلمه است؛ قدرتی که می‌تواند زندگی یک انسان و در مقیاسی بزرگ‌تر، آینده یک جامعه را تغییر دهد.